จิตบำบัดด้วยศิลปะการเคลื่อนไหวเบื้องต้น
Introductory Dance Movement Psychotherapy
อาจารย์ผู้สอน : ดุจดาว วัฒนปกรณ์ บุญใหญ่ |
| |
จิตบำบัดด้วยศิลปะการเคลื่อนไหว เป็นรูปแบบหนึ่งของการบำบัดทางจิตวิทยา ที่นำศาสตร์ของการเต้นเชิงสร้างสรรค์และนาฏยลีลามาประยุกต์ใช้ในกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงของบุคคลในด้านทักษะทางสังคม อารมณ์ ความรู้คิด และกายภาพ ภายใต้ความสัมพันธ์ของการบำบัดรักษา ซึ่งรูปแบบการบำบัดชนิดนี้ได้มีการนำไปใช้ในองค์กรต่างๆ เช่น โรงพยาบาล โรงเรียน ศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพและปรับพฤติกรรม สถานสงเคราะห์ บ้านพักคนชรา และ เรือนจำ ๚ล๚ ในหลายๆประเทศในแถบยุโรปและอเมริกา |
| |
จุดมุ่งหมายและวัตถุประสงค์
หลักสูตรนี้เป็นส่วนหนึ่งของการฝึกอบรมในหัวข้อ “เทคนิคและกระบวนการสร้างสรรค์ของศิลปะบำบัดในรูปแบบต่างๆ” (An Introduction to Therapeutic Application of Creative process) และ “ทฤษฎีเบื้องต้นเกี่ยวกับศิลปะบำบัด” (Theoritical Approaches to Creative Expressive Arts Therapy) โดยมีวัตถุประสงค์หลัก เพื่อให้ผู้เข้ารับการอบรมมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการประยุกต์ใช้ศาสตร์ของการเต้นเชิงสร้างสรรค์ (Creative Dance) เพื่อประโยชน์ทางด้านการฟื้นฟูและบำบัดจิตใจ รวมถึงเข้าใจในหลักการและเนื้อหาเบื้องต้นของจิตบำบัดด้วยศิลปะการเคลื่อนไหว (Dance Movement Psychotherapy) ผ่านรูปแบบการศึกษาที่มีการผสมผสานทั้งภาคทฤษฎีและปฏิบัติ และมุ่งเน้นการถ่ายทอดข้อมูลด้านมาตรฐานและจรรยาบรรณในการประกอบวิชาชีพและแบ่งปันประสบการณ์ของงานละครบำบัดสำหรับกลุ่มเด็กและสตรีผู้ถูกกระทำรุนแรงและถูกทอดทิ้ง |
| |
สัปดาห์ที่ |
หัวข้อ/รายละเอียด |
จำนวนชั่วโมง |
กิจกรรมการเรียนการสอน |
1-2 |
Dance Movement Psychotherapy: Introduction
ความหมายและคำจำกัดความ, ประวัติและที่มา, หลักการและเนื้อหาเบื้องต้นของละครบำบัด, ลักษณะและโครงสร้างของการบำบัด |
6 |
บรรยาย, อภิปรายกลุ่ม และชมวีดีทัศน์แนะนำการบำบัด
นักศึกษาเข้าร่วมกิจกรรมการบำบัดจำลองเสมือนจริงและสะท้อนประสบการณ์ |
3-4 |
Movement Studies:
ทักษะการสังเกต, ทฤษีวิเคราะห์การเคลื่อนไหว Laban Movement Analysis และ Bartenieff Fundamental |
6 |
บรรยายและอภิปรายเชิงปฏิบัติแบบกลุ่ม |
สัปดาห์ที่ |
หัวข้อ/รายละเอียด |
จำนวนชั่วโมง |
กิจกรรมการเรียนการสอน |
5-6 |
Dance Movement Therapeutic Skills:
ทักษะการประคับประคอง, การใช้บทสนทนาเชิงอวจนภาษา, การปรับเข้าหาคู่สนทนา, การใช้วจนภาษาและอวจนภาษาในการสะท้อนอารมณ์ ฯลฯ
|
6 |
บรรยายและอภิปรายเชิงปฏิบัติ |
7-8 |
Creative dance and seminar:
ใช้กระบวนการสร้างสรรค์ในการเสวนาประเด็นที่เกี่ยวข้องกับสตรีที่ถูกกระทำรุนแรงและถูกทอดทิ้งในบริบทของประเทศไทยเพื่อการเรียนรู้จากภายใน |
6 |
ปฏิบัติและเสวนาเชิงลึก |
|
| |
การประเมินผล |
| การเขียนบันทึกที่สะท้อนการเรียนรู้และประสบการณ์ส่วนบุคคล (Reflective Journal) |
40% |
| เรียงความสิ่งที่เรียนรู้จากวิชา จิตบำบัดด้วยศิลปะการเคลื่อนไหวเบื้องต้น |
40% |
| งานศิลปะด้วนศิลปะการเคลื่อนไหวที่สะท้อนประสบการณ์การเรียน |
20% |
เอกสารอ่านประกอบ
Bloom, K. 2006. The Embodied Self: Movement and Psychoanalysis. London: Karnac.
Hackney, P. 2002. Making Connections: Total Body Integration Through Bartenieff Fundamentals. London: Routledge.
Meekums, B. 2002. Dance Movement Therapy: Creative Therapies in Practice. London: Sage Publication.
Newlove, J. and Dalby, J. 2004. Laban For All. London: Nick Hern Books.
Stanton-Jones, K. 1992. An Introduction to Dance Movement Therapy in Psychiatry. London: Tavistock/Routledge.
Stern, D. 1998. The Interpersonal World of the Infant: A View From Psychoanalysis and Developmental Psychology. London: Karnac. |