ละครบำบัดเบื้องต้น
Introductory Dramatherapy
อาจารย์ผู้สอน : ชนาภัณฑ์ ธรรมรัฐ |
| |
ละครบำบัด เป็นรูปแบบหนึ่งของการบำบัดทางจิตวิทยา ที่นำศาสตร์ของละครมาประยุกต์ใช้ ในกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงของบุคคล ภายใต้ความสัมพันธ์ของการบำบัดรักษา ซึ่งรูปแบบการบำบัดชนิดนี้ได้มีการนำไปใช้ในองค์กรต่างๆ เช่น โรงพยาบาล โรงเรียน ศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพและปรับพฤติกรรม สถานสงเคราะห์ บ้านพักคนชรา และ เรือนจำ ๚ล๚ ในหลายๆประเทศในแถบยุโรปและอเมริกา |
| |
จุดมุ่งหมายและวัตถุประสงค์
หลักสูตรนี้เป็นส่วนหนึ่งของการฝึกอบรมในหัวข้อ เทคนิคและกระบวนการสร้างสรรค์ของศิลปะบำบัดในรูปแบบต่างๆ (An Introduction to Therapeutic Application of Creative process) และ ทฤษฎีเบื้องต้นเกี่ยวกับศิลปะบำบัด (Theoritical Approaches to Creative Expressive Arts Therapy) โดยมีวัตถุประสงค์หลัก เพื่อให้ผู้เข้ารับการอบรมมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการประยุกต์ใช้ศาสตร์ของละคร (Drama) เพื่อประโยชน์ทางด้านการฟื้นฟูและบำบัดจิตใจ รวมถึงเข้าใจในหลักการและเนื้อหาเบื้องต้นของละครบำบัด (Dramatherapy) ผ่านรูปแบบการศึกษาที่มีการผสมผสานทั้งภาคทฤษฎีและปฏิบัติ และมุ่งเน้นการถ่ายทอดข้อมูลด้านมาตรฐานและจรรยาบรรณในการประกอบวิชาชีพและแบ่งปันประสบการณ์ของงานละครบำบัดสำหรับกลุ่มเด็กและสตรีผู้ถูกกระทำรุนแรงและถูกทอดทิ้ง |
| |
สัปดาห์ที่ |
หัวข้อ/รายละเอียด |
จำนวนชั่วโมง |
กิจกรรมการเรียนการสอน |
1-2 |
ความหมายและคำจำกัดความของละครบำบัด, การกำเนิดของละครบำบัด, หลักการและเนื้อหาเบื้องต้นของละครบำบัด, ลักษณะและโครงสร้างของเซสชั่นบำบัด |
6 |
บรรยาย, อภิปรายกลุ่ม และชมวีดีทัศน์แนะนำละครบำบัดในรูปแบบเซซามิ (Sesame Approach), นักศึกษาเข้าร่วมกิจกรรมละครบำบัดและสะท้อนประสบการณ์ |
3-4 |
ละครบำบัดและการทำงานกับ Images, Symbols และ Archetypes รวมถึงการประยุกต์ใช้ทฤษฎีจิตวิเคราะห์ของ Carl G. Jung และเทคนิคการใช้เรื่องเล่า (Storytelling) และการสร้างเรื่องราว (Storymaking) |
6 |
บรรยายและอภิปรายกลุ่ม,นักศึกษาเข้าร่วมกิจกรรมละครบำบัดและสะท้อนประสบการณ์ |
สัปดาห์ที่ |
หัวข้อ/รายละเอียด |
จำนวนชั่วโมง |
กิจกรรมการเรียนการสอน |
5-6 |
ละครบำบัดและการประยุกต์ใช้
ทฤษฎีการเล่นของเด็ก (Childrens Play) ของ P. Slade, ทฤษฎีการวิเคราะห์การเคลื่อนไหวร่างกาย (Laban Movement Analysis) ของ R. Labanและทฤษฎีการเคลื่อนไหวประกอบการสัมผัสและการใช้เสียง (Movement with Touch and Sound) ของ M. Lindkvist
|
6 |
บรรยายและอภิปรายกลุ่ม,นักศึกษาเข้าร่วมกิจกรรมละครบำบัดและสะท้อนประสบการณ์ |
7-8 |
ละครบำบัดในประเทศไทย, มาตรฐานและจรรยาบรรณในการประกอบวิชาชีพ, ตัวอย่างละผลงานวิจัยทางด้านละครบำบัดสำหรับเด็กและสตรีผู้ถูกกระทำรุนแรงและถูกทอดทิ้ง |
6 |
บรรยายและอภิปรายกลุ่ม รวมทั้งยกตัวอย่างกรณีศึกษา |
|
| |
การประเมินผล |
| การเขียนบันทึกที่สะท้อนการเรียนรู้และประสบการณ์ส่วนบุคคล (Reflective Journal) |
50% |
| เรียงความ : สิ่งที่ได้เรียนรู้จากหลักสูตรวิชา ละครบำบัดเบื้องต้น ( 1 , 500 คำ) |
50% |
เอกสารอ่านประกอบ
Bloom, K. 2006. The Embodied Self: Movement and Psychoanalysis. London: Karnac.
Hackney, P. 2002. Making Connections: Total Body Integration Through Bartenieff Fundamentals. London: Routledge.
Meekums, B. 2002. Dance Movement Therapy: Creative Therapies in Practice. London: Sage Publication.
Newlove, J. and Dalby, J. 2004. Laban For All. London: Nick Hern Books.
Stanton-Jones, K. 1992. An Introduction to Dance Movement Therapy in Psychiatry. London: Tavistock/Routledge.
Stern, D. 1998. The Interpersonal World of the Infant: A View From Psychoanalysis and Developmental Psychology. London: Karnac. |
|